POZYTYWNA RODZINA | POZYTYWNA DYSCYPLINA
15461
page-template,page-template-full_width,page-template-full_width-php,page,page-id-15461,qode-quick-links-1.0,ajax_fade,page_not_loaded,,columns-3,qode-theme-ver-11.1,qode-theme-bridge,wpb-js-composer js-comp-ver-5.1.1,vc_responsive
 

POZYTYWNA DYSCYPLINA

O metodzie

Pozytywna Dyscyplina jest metodą wychowawcza, której początki powstawały już 30 lat temu w Stanach Zjednoczonych. Oparta jest ona na filozofii  psychologów Adlera i Dreikursa, oznacza nie tylko traktowanie ludzi z szacunkiem ale i wiarę, że zarówno dorośli jak i dzieci przy odpowiedniej motywacji potrafią przyswoić i opanować postawy a także umiejętności, które są niezbędne do szczęśliwego oraz produktywnego życia w społeczeństwie.

Metoda jaka jest Pozytywna Dyscyplina polega na okazywaniu szacunku dla innych ludzi, postrzeganiu dziecka, które się źle zachowuje, jako dziecka zniechęconego oraz wspieraniu i uczeniu umiejętności życiowych.

Pozytywna Dyscyplina opiera się na pięciu filarach:

POMAGA DZIECIOM POCZUĆ ŁĄCZNOŚĆ I PRZYNALEŻNOŚĆ, POMAGA IM POCZUĆ SIĘ ZNACZĄCYMI.

Czyli zaspokajamy tutaj jedna z najważniejszych według psychologa Adlera potrzebę ludzkości. Dzieci czuja, iż są częścią rodziny, czy innej grupy społecznej w której maja specjalne, wyjątkowe miejsce.

JEST JEDNOCZEŚNIE PEŁNA SZACUNKU I WYMAGAJĄCA ( MIĘKKA I ZDECYDOWANA W TYM SAMYM CZASIE)

Wiele trudności, które napotykamy jako rodzice sprawia, ze czasami pozwalamy naszym pociechom na wszystko a innym razem jesteśmy bardzo  surowi. Taka labilność emocjonalna może zaburzyć poczucie bezpieczeństwa u dzieci. Pozytywna Dyscyplina wymaga od rodziców i nauczycieli okazywania dzieciom szacunku- traktowania ich jako pełnoprawnych partnerów w rozmowie, jednocześnie stawiając odpowiednie granice. Jane Nelson mówi: „ kocham Cię i odpowiedź brzmi: nie”.

SKUTECZNA DŁUGOFALOWO (BIERZE POD UWAGĘ TO CO DZIECKO MYŚLI, CZUJE, CZEGO SIĘ UCZY I JAKIE PODEJMUJE DECYZJE O SOBIE SAMYM I O SWOIM ŚWIECIE - I JAK POSTĘPOWAĆ W PRZYSZŁOŚCI, ABY PRZETRWAĆ I ODNOSIĆ SUKCESY.

Jest to związane z brakiem kar oraz nagród. Zamiast tego stosujemy naturalne i logiczne konsekwencje oraz skupiamy się na wspólnym rozwiązywaniu  danego problemu.

Konsekwencje naturalne występują automatycznie, bez interwencji dorosłych. Co to oznacza? Jeśli wyjdziesz na zewnątrz, kiedy pada bez kurtki przeciwdeszczowej czy parasola to zmokniesz, jeśli nie zjesz- będziesz głodny, jeśli nie ubierzesz się ciepło- to zmarzniesz. Ważne jest, aby przy konsekwencjach naturalnych unikać karcenia, tzw. „prawienia kazań”, czy oznajmiania „a nie mówiłam?”. Nie wolno także w żaden inny sposób zwiększać u dzieci poczucia wstydu czy winy, które i tak są naturalnym wynikiem doświadczenia.

Konsekwencje logiczne wymagają interwencji dorosłego lub dziecka.

UCZY WAŻNYCH UMIEJĘTNOŚCI SPOŁECZNYCH I ŻYCIOWYCH (SZACUNKU, DBANIA O INNYCH, ROZWIĄZYWANIA PROBLEMÓW, WSPÓŁPRACY ORAZ UMIEJĘTNOŚCI WNOSZENIA WKŁADU I BYCIA POŻYTECZNYM W DOMU, PRZEDSZKOLU, SZKOLE CZY TEŻ W WIĘKSZEJ SPOŁECZNOŚCI).

Jest to możliwe dzięki wspomnianym wcześniej naturalnym i logicznym konsekwencjom, postawie rodzica pytającego zamiast rozkazującego, modelowaniu poprzez dawaniu  przykładu czy komunikacji opartej na obopólnym szacunku i zrozumieniu.

ZAPRASZA DZIECI DO ODKRYWANIA JAK BARDZO SĄ ZDOLNE I KOMPETENTNE (ZACHĘCA JE DO KONSTRUKTYWNEGO UŻYWANIA SWOJEJ OSOBISTEJ SIŁY I AUTONOMII).